Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/2130 K.2025/6963

Maddesi gereğince yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin huzuruyla ve usulünce tefhim edilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 06.07.2017 tarihli ve 2017/887 Esas ve 2017/1541 Karar sayılı mahkumiyet kararını 7035 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nin 291/1. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal sürenin son günü olan 13.07.2017 tarihinde temyiz ettiği gerekçesi ile Yargıtay

11. Ceza Dairesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/10581 Esas, 2021/8450 Karar sayılı ret kararının kaldırılmasına ve esastan incelenerek karar verilmesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık müdafiinin, usulüne uygun şekilde 06.07.2017 tarihinde tefhim olunan kararı, 7035 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nin 291/1. maddesinde öngörülen 7 günlük süre içerisinde temyiz ettiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/10581 Esas, 2021/8450 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Yargıtay

11. Ceza Dairesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/10581 Esas, 2021/8450 Karar sayılı temyiz isteminin süre yönünden reddine dair verilen kararın kesinleşmesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilip kesinleşmenin kaldırıldığı tarih aralığında zamanaşımı süresinin durduğu,

bu nedenle zamanaşımının dolmadığı belirlenmekle gereği düşünüldü: Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

bozmayı gerektirmiştir. Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 06.07.2017 tarihli ve 2017/887 Esas, 2017/1541 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi