KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2025/2904 E., 2026/1054 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/2578 E., 2025/410 K.
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Esastan Ret
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2024 tarihli ve 2018/248 Esas, 2024/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204/1, 43/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.01.2025 tarihli ve 2024/2578 Esas, 2025/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sahteliği iddia olunan belgeleri sanığın düzenlemediğine, düzenlenmesine iştirak etmediğine, eksik inceleme ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
III. KARAR
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2025/2904, K. 2026/1054, 2 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama