Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/3926 K.2025/14687

Sanık hakkında "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından açılan kamu davalarında, Mahkemenin, 16.03.2009 tarihli ve 2008/640 Esas, 2009/211 Karar sayılı ilamıyla sanığın "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık" ve "mühür bozma" suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetine hükmedildiği, anılan hükümlerin sanık tarafından süresinde temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.07.2012 tarihli kararı ile elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin yasa değişikliği nedeniyle 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 1 ve 2. fıkraları uyarınca uyarlama yargılaması yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine iade edildiği,

mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik herhangi bir inceleme yapılmadığı hâlde Mahkemece mühür bozma suçu da yeniden ele alınarak yargılama yapıldığı, Mahkemenin, 27.11.2012 tarihli ve 2012/754 Esas, 2012/798 Karar sayılı sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu kararın 02.01.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği ikinci suçtan dolayı ihbarda bulunulması üzerine Mahkemece duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde Mahkemenin, 16.01.2025 tarihli ve 2024/994 Esas,

2025/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen 27.11.2012 tarihli mahkûmiyet hükmünün açıklandığı, mühür bozma suçundan verilen ilk mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebi ile ilgili olarak Yargıtay tarafından bir karar verilmediği ve bu itibarla Mahkemenin, 27.11.2012 tarihli ve 2012/754 Esas, 2012/798 Karar sayılı, 16.01.2025 tarihli ve 2024/994 Esas, 2025/57 Karar sayılı kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, Mahkemenin, 16.03.2009 tarihli ve 2008/640 Esas, 2009/211 sayılı ilk mahkûmiyet kararına yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde.

Sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 16.03.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;