Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/4381 K.2026/649

Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/311 Esas, 2024/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203/1, 62, 53... . maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2025 tarihli ve 2025/8772 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.10.2025 tarihli ve KYB-2025/113406 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.10.2025 tarihli ve KYB-2025/113406 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan mühür bozma suçuna ilişkin kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, somut olayda Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2016 tarihli kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün sanığın üzerine atılı suç yönünden zamanaşımı süresini kesen son sebep olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen 25.09.2024 karar tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, sanık hakkında kamu davasında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. İncelenen dava dosyası içeriğine göre; kanun yararına bozma konusu hükmün, temyiz isteminin süre ve sıfat yönünden reddine karar verilmesi suretiyle kesinleşmesini müteakip, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin Mahkemenin 25.02.2025 tarihli ve 2024/311 Esas, 2024/409 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; yargılama konusu mühür bozma suçu için, 5237 sayılı Kanun'un 203. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

5237 sayılı Kanun'un 67/2-d. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanık hakkında ilk mahkûmiyet kararının verildiği 25.02.2016 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/2-d ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d. maddesi gereği bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/311 Esas, 2024/409 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince olağan zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,