Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/5917 K.2026/708

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2025 tarihli ve 2024/904 Esas, 2025/346 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-(f)-son, 43/1, 62/1, 52/2-4 ve 53/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 729.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunlunlarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 23.09.2025 tarihli ve 2025/3758 Esas, 2025/2078 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, İlk Derece Mahkemesi hükmünde yargılama giderlerine yer verilen paragrafta bulunan "eşit olarak" ibaresinin çıkarılması ve yerine "paylarına göre" ibaresinin eklenmesi suretiyle hüküm düzeltilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri Kararın gerekçeden yoksun olduğuna, suçun sanık tarafından işlenmediğine, sanığın temyiz dışı sanığı tanımadığına, eksik incelemeye dayalı karar verildiğine, sanığın menfaat elde etmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, zincirleme suç koşullarının oluşmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 9. maddesinin TCK'nın 52/2 maddesi kapsamında sanık lehine hükümler içermediği ve temel adli para cezasının suçun işlendiği tarihte yürürlükte olan kanun hükümlerine göre günlüğü (20,00) TL'den hesaplanması gerektiği nazara alınıp, 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k), (l) bentlerinde sayılan hâllerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün,

suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı suç tarihinde yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, (20,00) - (100,00) TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü (100,00) TL olarak kabul edilip adli para cezasının tayininde esas alınan gün miktarının eksik belirlenmesi,

aleyhe istinaf ve temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümde, eleştiri sebebi dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa