Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/623 K.2025/7751

Yapılan inceleme neticesinde, bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.04.2014 tarihli ve 2013/9-542 Esas, 2014/153 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarında da kabul edildiği üzere.

5237 sayılı Kanun'un 206. maddesindeki “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşabilmesi için ise, bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesinin gerektiği, sanığın açıklamaları üzerine oluşturulan resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olmasının gerekmesi karşısında.

Somut olayda; ... turizm Ltd. şirketine ait otobüs şoförü olan sanığın idaresindeki ... plakalı otobüsün adli emanetin 2013/.. sırasına kayıtlı yolcu listesi incelendiğinde, 8 yolcu beyan edildiği, bu yolculardan yalnızca .. ..'ün çıkış kaydının olduğu, diğer yolculara ait çıkış kaydının görülmediğinin Karayolları Düzenleme Genel Müdürlüğü'nün 11.10.2013 tarihli ve resmi makam onaylı Taşıt Belgesinde düzenlendiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin basit ve seri yargılama usullerine tabi olan 5237 sayılı Kanun'un 206. maddesindeki “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı, Kabule göre de.

Mahkemenin 16.07.2014 tarihli, 2013/1124 Esas ve 2014/717 Karar sayılı kovuşturmasında sanık hakkında müsnet suçtan neticeten hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezasına hükmolunduğu ve bu karar nedeniyle sanık aleyhine temyiz talebinde bulunulmadığı cihetle bozma kararı sonrası yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,