Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/673 K.2025/5168

Yapılan ön inceleme neticesinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.12.2024 tarihli ve 2024/1344 E., 2024/2062 K. sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2024 tarihli ve 2022/375 Esas, 2024/214 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 2014 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.10.2024 tarihli ve 2024/1344 Esas, 2024/2062 Karar sayılı kararı ile sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 03.12.2024 tarihli 2024/1344 Esas, 2024/2062 Karar sayılı ek kararı ile; sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a ve 296/1. maddeleri gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suç işleme kastının olmadığına, sahte fatura düzenlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV.KARAR