Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2026/240 K.2026/4201

Uşak

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2024 tarihli ve 2023/477 Esas, 2024/314 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 13.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 04.11.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 09.12.2025 tarihli ve 2025/563 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2025 tarihli ve KYB-2025/150640 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2025 tarihli ve KYB-2025/150640 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, kayden 15.08.2003 doğumlu olup, suçun işlendiği 09.08.2021 tarihinde, 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmaksızın fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre. 15.08.2003 doğumlu olup, suçun işlendiği 10.08.2021 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılamasının çocuk ağır ceza mahkemesi sıfatıyla görülmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ile 5395 sayılı Kanun'un Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20... . maddeleri uyarınca, sosyal inceleme raporu alınmaması ve alınmama gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılmaması ve 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince, aynı maddenin birinci fıkrasının uygulanamayacağı gözetilmeden hak yoksunluklarına karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi belirtilen nedenlerle yerinde görülmüş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.02.2018 tarihli ve 2015/8-395 Esas, 2018/34 Karar ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere,

hükmedilecek cezanın miktarı itibarıyla kişiselleştirme nedenlerinin uygulanması ihtimaline binaen gereğinin mahallinde takdir ve ifasınına karar verilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Uşak