Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2026/90 K.2026/1434

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

Bozma öncesi Mahkemenin 2015/ 79... /762 Karar ve 13.10.2015 tarihli hükmünde sanık hakkında 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, inceleme konusu hükümle sanığın 1 yıl hapis cezası ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlâl edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilgili kısmına "Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,