Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2002/5996 K.2002/9130

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 83 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasında görülen davada (İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesi)nce bozmaya uyularak verilen 28.12.2001 tarih ve 2001/212-853 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan, tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince İtalya'ya ihraç edilen dokuma denim kumaşlarının taşınmasının davalı tarafça üstlenildiğinin malların çalındığından bahisle gönderilene teslim edilmediğini ileri sürerek mal bedeli (143.819.97) DM'nin fiili ödeme günündeki resmi kur karşılığının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin ikametgahı yeri mahkemesi olan İstanbul Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğunu, tüzel kişiliği bulunmayan müvekkilinin Bursa Şubesine husumet yöneltilemeyeceğini, taşımanın müvekkilince değil dava dışı K... A.Ş. tarafından gerçekleştirildiğini, acente durumundaki müvekkiline doğrudan husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sunulan kanıtlara göre, aksine yetki sözleşmesi yapılmadığından yüklemenin yapıldığı yer mahkemesinin yetkili olduğu, taşıma sözleşmesinin dava tarafları arasında yapıldığı, davalının taşıma işini alt taşıyana yaptırmasının sorumluluğunu kaldırmayacağı, taşımaya konu mallan İtalya'da çalınmasından ötürü atıcıya teslim edilememesinden davalının sorumlu olduğu gerekçe gösterilerek, (143.819.97) DM'nin ihtar tarihi 15.2.2001'den itibaren devlet bankalarına dövize uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerektirmiştir.

2- Ancak, davalının temerrüde düşürüldüğü tarih davacının 15.2.2002 tarihli ihtarnamesiyle tanınan (15) günlük sürenin dolduğu 6.3.2001 tarihi olduğu halde, ihtarnamenin keşide edildiği tarihin temerrüt tarihi olarak kabulü ve yabancı para üzerinden hüküm kurulmuş olması karşısında CMR Konvansiyonu'nun 27. maddesi uyarınca temerrüt faiz oranının yıllık %5'ten fazla olamayacağı gözetilmeden BK.nun 83/son maddesi hükmü doğrultusunda devlet bankalarınca DM cinsinden mevduata uygulanan en yüksek bir yıl vadeli faiz oranı işletilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, HUMK. 438/7 maddesine, göre hükmün aşağıdaki gibi düzeltilerek onanması gerekmiştir.