KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/10131 E., 2010/1287 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Denizcilik İhtisas Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 03/04/2008 tarih ve 2007/12-2008/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan Martı Denizcilik A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “OBO ENGiN” gemisine brokerlik hizmeti verdiğini, bu geminin P&I sigortasının müvekkili aracılığı ile temin edildiğini, ancak Martı Grubunun prim borçlarını ödeyememesi nedeniyle sigorta kuvertürünün iptal edildiğini, bu durum sonrasında Martı Grubunun ortaklarının şahsi kefaletlerine binaen müvekkilinin anılan gemi için 218.899,00 USD sigorta ücreti ödediğini ileri sürerek, şimdilik anılan meblağın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 04.03.2008 tarihli oturumda davadan feragat etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın feragat nedeniyle reddine, davalılar yararına 500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan Martı Denizcilik A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacının brokerlik hizmeti çerçevesinde ödediği sigorta ücretinin davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, verilen kararda, davadan fergat edilmesine göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesi hükmü dikkate alınarak, nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/10131, K. 2010/1287, 4 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama