Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10461 K.2010/1280

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.04.2008 tarih ve 2005/327-2008/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince ithal edilen porselen emtiasına gümrük idaresinin ihbarı sonucu kaçak olduğundan söz edilerek el konulduğunu, kaçakçılık sonucundan müvekkili şirket yetkilisi hakkında açılan ceza davasının beraatle sonuçlanması üzerine davalı işletmece önceden tahsil edilen ardiye ücretinin 08.07.1997 tarih ve 1997/134 Sayılı genelge uyarınca kısmen iade edildiğini, uğranılan faiz zararından da davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 3.000,00 TL'nın davalıdan tahsilini istemiş, ıslahla istemini 45.080,80 TL'na çıkartmıştır

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının kendisine iade olunan ardiye ücretini herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmeden aldığı, bu konuda düzenlenen faturaya da ihtirazi kayıt konulmadığı, BK'nun 113/2. maddesi uyarınca faiz alacağı hakkı saklı tutulmadığından artık iade olunan miktar için faiz istenmesine yasal yönden olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.