Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10462 K.2010/1358

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2008 tarih ve 2007/67-2008/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, bu ve birleşen davada müvekkilinin bir çok şirketin ortağı ve yöneticisi olup birçok bankada yüklü miktarda repo ve mevduat hesaplarının bulunduğunu, bu nedenle para çekme işlemlerinin yazılı talimatla yanında çalıştırdığı kişiler aracılığıyla yapıldığını, davalı bankanın Ankara Şubesi'ndeki repo hesabında yaptıkları incelemede ise davalı banka tarafından müvekkili çalışanı Mustafa Altun'a 20.06.1996 tarihinden itibaren usulsüz ödemelerde bulunulduğunun anlaşıldığını, bu ödemelerin miktarının (2.422) YTL ana para (7.093) YTL faiz olmak üzere toplam (9.515) YTL olduğunu ileri sürerek, asıl davada şimdilik (1.000) YTL'nın, birleşen davada da (8.515) YTL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi yazılı talimatı ve çalışanı aracılığıyla yapılan işlemlerde müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz'e ait 23.11.2006 tarihli ilama dayanılarak, dava konusu olayda davalı bankanın % 75 davacının % 25 oranında kusurlu bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, (1.000) YTL'nın 16.07.2001 dava tarihinden itibaren %60 ve değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulüne, (6.136,78) YTL'nın (816,60) YTL tutarındaki asıl alacak kısmına 20.09.2005 dava tarihinden itibaren %28 ve değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davacı tarafça birleşen davada (8.515) YTL.’nın tahsili istenmiş, mahkemece (6.136,78) YTL. üzerinden birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, birleşen davada reddedilen kısım üzerinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3, 5 ve 12. maddeleri hükümleri uyarınca, mümeyyiz davalı banka vekili yararına maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hiçbir ücret takdir edilmemiş olması doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.