Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10497 K.2010/1406

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2008 tarih ve 2006/1547-2008/549 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Güneşli Çarşı Şubesi nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan 01.08.2006 tarihinde internet aracılığı ile tanımadığı iki kişinin Koçbank Atriyum ve Bakırköy Çarşı Şubesi’nde bulunan hesaplarına iki ayrı havale işlemi ile toplam 5.000,00 YTL transfer edilip buradan da çekildiğini, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, anılan meblağın 01.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şifrenin özenli saklanması ve şahsi bilgisayarının güvenliğini sağlama yükümlüğünün davacıda olduğunu, davacının şifresini koruyamadığını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklı bir zarar söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, güven ve itibar kurumu olan bankaların aldıkları mevduatları sahtecilere karşı özenle korumak zorunda oldukları, objektif özen borcunun gereği olarak hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları, TTK hükümlerine göre de tüm işlemlerinde basiretli bir tacir gibi davranmak zorunda oldukları, davalı bankanın BK’nun 41, 55, 96, 99/2 ve 100/3. maddeleri uyarınca caydırıcı ek güvenlik tedbirlerini tam olarak sağlayamadığı, davalı bankanın ortaya çıkan zararın tamamından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.000,00 YTL’nin 01.08.2006 olay tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 2. maddesi uyarınca değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.