KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/10773 E., 2010/1921 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 tarih ve 2007/816 - 2008/368 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı anonim şirketin % 43,422 pay oranıyla ortağı olan müvekkilinin 15.08.2007 tarihli olağanüstü ortaklar genel kurul toplantısında alınan karalara muhalif oy kullandığını, çünkü şirkette anasözleşmeye aykırı olarak yapılan pay devirleri nedeniyle payların büyük çoğunluğunun İl Özel İdaresine aktarıldığını, hisse devirleri nedeniyle ortaklık sıfatı sona eren eski üyelerce genel kurulun toplantıya çağrıldığını ve bu toplantıda alınan kararların iyiniyet kurullarına, yasaya ve anasözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, genel kurulda alınan tüm kararların ve toplantının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, olağanüstü ortaklar genel kurulunda alınan kararlarda yasaya aykırı bir düzenleme yapılmadığı, toplantı ve karar nisap kurallarına uyulduğu, anasözleşmedeki değişikliklerin ise davacıyı devre dışı bırakma amacıyla yapıldığı iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/10773, K. 2010/1921, 19 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama