Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/11008 K.2010/2122

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 tarih ve 2007/48 - 2008/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Şokomax” ibaresinin 29 ve 30. sınıflarda marka olarak tescili için davalı Enstitü’ye yaptığı başvurunun davalı tarafından başvuruya konu müvekkiline ait ibare ile başka bir şirket adına tescilli “Chocomax” ibareli markanın aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğundan bahisle reddine karar verilmiş olduğunu, müvekkiline ait ibare ile tescile engel olarak gösterilen markanın aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını, müvekkilinin sözkonusu ibareyi tescilli ve tanınmış “Max” markası altında kullanacağını,

bu nedenle davalının verdiği ret kararına dayanak oluşturan marka ile müvekkilinin markası arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından verilen kararın iptali ile “Şokomax” markasının müvekkili şirket adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu marka tescil başvurusu ile ilgili olarak alınan kararların usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacı başvurusu ile redde mesnet alınan markanın 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi kapsamında ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, mal kapsamının da aynı veya aynı tür emtialardan oluştuğu, bu nedenle iptali istenen YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.