Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/11092 K.2010/5842

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.07.2008 tarih ve 2006/103 - 2008/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25.05.2010 gününde davalı ... A.Ş. Avukatı ... gelip, davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait otelin 1999 ve 2000 yıllarında kiralanması konusunda davalı ile 03.07.1998 tarihinde bir sözleşme imzalandığını, buna göre anılan sezonlarda davalıların göndereceği turistler dışında otele hiçbir müşteri alınmayıp, karşılığında davalı tarafından her bir sezon için ayrı ayrı (48.000) İngiliz Sterlini ödeneceğini, müvekkilinin yükümlülüğüne uyarak otele anılan sezonlarda hiçbir müşteri kabul etmediği halde davalının sadece 1999 sezonu için (12.228) İngiliz Sterlini ödediğini ileri sürerek, şimdilik (3.772) İngiliz Sterlini’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dayandığı sözleşmeden sonra taraflar arasında ikinci bir sözleşme daha imzalandığını ve müvekkilinin bu sözleme gereği tüm borcunu ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 02.05.1999 tarihli ikinci sözleşmeyi ve bu sözleşmedeki imzasını kabul etmemekle birlikte, bu sözleşme sonrası faturalarını kontenjan sözleşmesi olan bu ikinci sözleşmeye göre düzenlediği, yani davacının imzasını inkar ettiği sözleşmeyi uygulayarak garanti sözleşmesi niteliğindeki 03.07.1998 tarihli ilk sözleşmeyi değil, kontenjan sözleşmesi niteliğindeki 02.05.1999 tarihli ikinci sözleşmeyi benimsediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.