Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/11320 K.2010/2014

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 4.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.02.2008 tarih ve 2006/524-2008/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete kiralamış olduğu aracının kira bedelinin ödenmesi için gönderdiği ihtarnameye cevap verilmediğini, toplam araç kira bedeli 12.750,00 YTL iken davalı tarafından sadece 1.000,00 YTL ödendiğini ileri sürerek, 11.750,00 YTL’nın ihtarname tebliğinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya 11.750,00 YTL borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 23. maddesinde davalı şirket kayıtlarının taraflar arasında çıkacak uyuşmalıklarda delil olacağının kararlaştırıldığı, bilirkişi incelemesine göre davalı defter ve kayıtlarının TTK hükümlerine uygun tutulmadığı, davalı şirket defterlerine göre davalı şirketin davacıya 4.671,07 YTL borçlu olduğunun belirlendiği, davalı tarafından sözleşmenin 11. maddesine istinaden 26.11.2005 tarihli 200,00 YTL, 24.12.2005 tarihli 4.129,00 YTL olmak üzere toplam 4.329,00 YTL’lık fiyat farkı faturası düzenlendiği,

4.129,00 YTL’lık faturanın düzenleme tarihinden 7 ay sonra ve dava tarihinden sonra iadeli taahhütlü olarak gönderilip davacının oğluna 17.07.2006 tarihinde tebliğ edildiği, diğer faturanın tebliğine dair belge sunulmadığı, bu nedenle fiyat farkı faturalarının mahkemece

kabul görmediği, davacının davalıdan toplam 9.000,00 YTL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.000,00 YTL’nın temerrüt tarihi olan 16.12.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.