Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/11347 K.2010/1995

Taraflar arasında görülen davada Mut Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.11.2007 tarih ve 2007/329-2007/234 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde yatırım hesabı açtığını, davalı banka çalışanı ... tarafından müvekkiline 2002 yılı Mart ayında hesabında 6.700,00 TL olduğunun söylenip 700,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkilinin başka bir para çekme işlemi yapmadığını, sonradan ismi geçen banka çalışanının yolsuzluklarının ortaya çıkması üzerine, davalı banka tarafından hesapta para bulunmadığı gerekçesiyle ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 6.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce (davacı ile el ve işbirliği içinde hareket ettiği iddia ve ispat edilemeyen davalı banka çalışanının, davacının parasını hesaba geçirmemesi şeklindeki eyleminden dolayı davalı bankanın sorumlu bulunduğu) gerekçesiyle bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.