Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/11412 K.2010/2244

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.04.2008 tarih ve 2007/44-2008/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında müvekkiline ait taşınmaz üzerinde bir baz istasyonu kurulmasını içeren 09.10.2000 tarihli 20 yıllık bir sözleşme imzalandığını, bu sözleşme uyarınca davalı şirket tarafından müvekkilinin taşınmazı üzerinde gerekli montaj yapıldıktan sonra ilk yıl kira bedeli olan 5.000 ABD Doları’nın ödenip, baz istasyonunun kullanılmaya başladığını, ancak, 2 yıl kira bedeli ödenmediği gibi, 15.10.2001 tarihli ihtarnameyle montajın yapılmadığı bahanesiyle tek taraflı olarak sözleşmenin feshedilerek ilk yıl kira parasının geri istendiğini, oysa montajın yapılıp baz istasyonunun davalı şirket tarafından kullanıldığını,

davalının kira sözleşmesini tek taraflı olarak, sözleşmeye ve yasalara aykırı bir biçimde kötüniyetle feshettiğinden sözleşme uyarınca geriye kalan kira bedellerini de ödemek zorunda olduğu ileri sürerek, geriye kalan 19 yıllık kira bedeli karşılığı (95.000) USD’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanmış kira sözleşmesinin 6.1. maddesinde kiracı montajı herhangi sebeple yapamazsa sözleşmeyi tek taraflı olarak feshetmeye yetkili olduğunun kararlaştırıldığını, baz istasyonu montajının yapılmamış olması nedeniyle anılan maddeye istinaden sözleşmenin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davacının bakiye 19 yılla ilişkin kira bedelinin tamamının değil olsa olsa 3 yıllık kira bedelini tazminat olarak talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.000 USD’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.