Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/11961 K.2010/3916

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 10.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.03.2008 tarih ve 2006/559-2008/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 20-23 Haziran 2006 tarihleri arasında Moskova’da düzenlenen fuara katılmak için yaptığı başvurunun kabul edilmesi üzerine sözkonusu fuar nedeniyle çeşitli masraflar yaptığını, fuarda teşhir edilecek ürünler ve fuar standının Moskova’daki fuar alanına fuar başlangıç tarihinden 2 gün önce teslim edilmesi için davalı taşıma şirketi ile anlaşma yapıldığını, ancak davalının anılan tarihte malları teslim etmediğini, davalının taahhütte bulunmasına rağmen sonraki günlerde de teslim edimini yerine getirmediğini, davalı şirketin kusuru nedeniyle müvekkilinin fuarda ürünlerini teşhir edemediğini,

fuara katılım amacıyla yapılan masrafların boşa gitmesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, uğranılan zarardan şimdilik 10.000,00 YTL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin teslim aldığı yükü fuar tarihinden 5 gün önce gümrüğe CMR belgesinde adı yazılı olan kişinin emrine terk ve teslim etmiş olduğunu, müvekkilinin bu şekilde davacı ile yaptığı taşıma sözleşmesinin gereğini eksiksiz olarak yerine getirmiş bulunduğunu, müvekkili ile davacı arasında taşınan malların Moskova gümrüğünden gümrük işlemlerinin yapılarak fuar alanına götürüleceğine dair bir sözleşmenin olmadığını, bu nedenle davanın yerinde bulunmadığını savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşınan malların fuar alanına zamanında teslim edilmediği, bu nedenle gecikmenin varlığının kabul edildiği, bu durumda davalının gecikme nedeni ile CMR 23 ncü maddesi uyarınca navlun kadar tazminatla sorumlu olduğu sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 3.649,75 YTL’nin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.