Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12129 K.2010/3522

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2008 tarih ve 2005/422-2008/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1992 yılından beri RMS ibaresini gerek ticaret unvanında ve gerekse ürünlerinde marka olarak kullandığını, davalının ise bu bu ibareyi 2002 yılında marka olarak tescil ettirdiğini bu durumun müvekkilinin unvanına ve tescilsiz markasına tecavüz ile haksız rekabette neden olduğunu ileri sürerek, davalının markasının hükümsüzlüğünü, müvekkilinin unvanına ve markasına tecavüzün men’i ile haksız rekabetin men’ini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markalar arasında benzerlik olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının davalıdan evvel RMS ibaresini gerek ticaret unvanında ve gerekse marka olarak kullanarak ayırt edicilik kazandırdığı, davalının sonradan tescil ettirdiği markanın emtia grubundan davacının faaliyet alanında bulunanların çıkarılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2002/6752 sayılı markadan 9/04,13,22,37. alt sınıf ile 37/16,17 ve 18. alt sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerin çıkartılarak bu mal ve hizmetler yönünden markanın hükümsüzlüğüne, bu mal ve hizmetler yönünden markanın kullanılmasının yasaklanmasına, davalının ticaret unvanında yer alan “RMS elektronik” ibaresinin çıkarılmasına, haksız rekabete ilişkin istemin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.