Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12809 K.2010/3775

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.05.2008 tarih ve 2006/113-2008/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından emtia nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalanan emtianın davalının yurtdışı deposunda kaybedildiği için bedelinin sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 6.919,64 TL’nin davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşımayı yapan havayolu şirketini acentesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının taşıyıcısı bulunduğu emtianın havayoluyla taşınması esnasında zayi olmasından Varşova Konvansiyonu’nun 22. maddesi uyarınca sınırlı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 909,70 TL’nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.