KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/12903 E., 2010/4050 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/02/2008 tarih ve 2004/926-2008/12 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıya ait mermer yükünün müvekkiline ait gemi ile Mersin Limanı'ndan Napoli Limanı'na taşındığını, geminin varma limanına l8.11.2003 tarihinde vardığını, malların çekilmediğinin davalıya da bildirildiğini, yükün Napoli Limanı'na teslim edildiğini, teslim alınmamasından dolayı İtalya Devleti tarafından millileştirilerek satıldığını, müvekkili şirketin yurt dışında yapmış olduğu hizmetler karşılığında dört adet faturanın davalıya gönderilmesine rağmen faturaların iade edildiğini, davalının fatura bedellerini ödenmediğini ileri sürerek, 2.399 USD ve 2.1904 EURO alacağın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, satıcı olan müvekkil ile alıcı firmanın yükleme konusunda anlaştıklarını, yüklemenin dava dışı Saraçoğlu Ltd.Şti.ile yapılan anlaşmaya dayalı olarak gerçekleştiğini, müvekkilimin davacı ile bir ilgisinin bulunmadığını, bu nedenle gönderilen faturaların iade edildiğini, yükün varma limanına geç ulaştığını, alıcı firmanın bu nedenle yükü almadığını, müvekkilinin bu nedenle kar kaybına ve zarara uğradığını, malın yükleme biçiminin FOB olması nedeniyle yükleme anından itibaren navlun ve diğer masrafların alıcı şirkete geçeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı taşıyanın davalı gönderenden taşıma sözleşmesine göre navlun, demoraj ve ardiye ücreti olarak toplam 2.399 USD ve 2.194 EURO alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/12903, K. 2010/4050, 12 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama