KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/13014 E., 2010/4533 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.05.2008 tarih ve 2007/2434-2008/1019 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, alıcısı davalı olan kargonun 26.09.2005 tarihinde müvekkili şirket tarafından taşınması sırasında taşıma aracının su alması nedeniyle kargo içerisinde bulunan dergilerden 72 adedinin ıslandığını, müvekkilinin davalıya 72 adet dergi bedeli olan 220,06 TL yerine sehven 21.10.2005 tarihinde 72 takım 936 adet dergi bedeli olan 2.864,07 TL ödeme yaptığını, fazladan yapılan 2.644,01 TL’nin geri ödenmemesi üzerine Ankara 3.İcra Müdürlüğünün 2007/8192 sayılı dosyasında yapılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalıya yapılan fazla bir ödeme olmadığını, ödemenin fazla olduğu kabul edilse dahi takibin 1 yıllık zaman aşımı süresinde yapılmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının davalıya dergi parasını 22.10.2005 tarihinde ödediği, takip tarihinin ise 23.07.2007 tarihi olduğu, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak davalarının 1 yıllık zaman aşımı süresine tabi olduğu, ödeme tarihinden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra takibin yapıldığı gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı, davalının kendisini oyalamak suretiyle zamanaşımı süresini geçirmesine neden olduğunu usulen kanıtlayamamış bulunmasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/13014, K. 2010/4533, 26 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama