Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13419 K.2010/4884

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.07.2008 tarih ve 2008/129-2008/196 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkilinin “şekil+atASay” ibareli 37. sınıf hizmetler için marka başvurusunun, dava dışı şirkete ait “ATASAY AK” ibareli marka nedeniyle 556 sayılı KHK'nin 7/1-i maddesi gerekçe gösterilerek reddedildiğini, yapılan itiraz üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 09.03.2004 tarih, M-447 sayılı karar ile itirazın reddine karar verildiğini, oysa redde mesnet yapılan marka ile müvekkilinin başvuruda bulunduğu marka arasında benzerlik olmadığı gibi her iki markanın mal ve hizmet sınıflarının farklı olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın anılan kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizce “her iki markanın asıl unsurunun “atasay” ibaresi olduğu, diğer ibarelerin ayırt edici nitelikte bulunmadığı, davalı

markasının tanınmış marka olduğu, farklı mal ve hizmetlere ilişkin yapılacak marka tesciline engel olabileceği gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.