Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13864 K.2010/9866

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.07.2008 tarih ve 2005/165-2008/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak asıl davada davalı TPE vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05.10.2010 gününde davacı - karşı davalı avukatı ... ile davalı-karşı davacı avukatı ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen TPE vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra,

duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı (k.davalı) vekili, müvekkilinin ticaret ünvanının klavuz unsurunu da oluşturan "TESCO" markası altında dünya çapında bir perakende devi olduğunu, tanınmış markanın ülkemizde de TPE nezdinde 03,05,16,21,25,29,30,31,32,33 sınıflar için 16.02.1996' dan itibaren tescilli bulunduğunu, davalı şirket tarafından "TESPO CASH& CARRY+şekil" ibareli markanın 35,40 ve 43.sınıflardaki hizmetler için yapmış başvuruya vaki itirazlarının davalı TPE tarafından reddedildiğini, oysa markaların benzer olduğunu,

"CASH&CARRY" nin genel bir ibare olup toptan alım satım işleri ile ilgilenen kişilerin sadece faaliyet alanlarını belirtmek amacıyla asıl markalarına ekledikleri bir ifade olup hiçbir zaman tek başına tescilinin mümkün olmadığını, davalı şirketin müvekkilinin dünyaca meşhur ve maruf markasının ayırt edilemeyecek derecede benzerini esaslı unsur olarak kullandığı marka başvurusunu davacının tescilli olduğu sınıflar ve hizmet verdiği ürünler için yapmış olmasının da sözkonusu başvurunun müvekkilinin ününden yararlanarak haksız kazanç elde etmek amacıyla kötü niyetli olarak yapıldığını ortaya koyduğunu ileri sürerek,

davacıya ait "TESCO" markasının tanınmış marka olduğunun tesbitine, davalı firmanın haksız rekabet ve markaya tecavüzünün tesbiti ile men' ine, davalı TPE YİDK' nun M-1876 sayılı kararının iptali ile davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, mahkeme kararının ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir. Davalı (k.davacı) vekili, "TESPO" markasının müvekkilince 1989 yılından beri aralıksız olarak hizmet+ürün markası ve unvan olarak kullanıldığını, davacı markasının Türkiye' de hiçbir surette bilinen bir marka olmadığını, ortada iltibasın da bulunmadığını belirterek asıl davanın reddi ile davalıya ait TPE nezdinde 16.02.1996/178892 sayılı "TESCO" markasının müvekkiline ait tescilli "TESPO" markaları ve ticaret ünvanıyla iltibas teşkil ettiğinden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlara göre, davacının "TESCO" markasının tanınmış olduğunun kesinleşmiş mahkeme kararıyla hükmen belirlendiği, artık yeniden bir tanınmışlık davasının görülmesinde davacının hukuki yararının bulunmadığı, davacı şirkete ait tanınmış nitelikteki "TESCO" markasıyla çekişmeli "şekil+TESPO CASH&CARRY" ibareli markalarını birebir aynı olmasalarda ayırt edilemeyecek kadar veya en azından iltibas yada iltibas tehlikesi yaratacak derecede benzer işaretler olduğu,

çekişmeli 22334 nolu markanın tescil edilmesinin davacı şirketin tanınmış nitelikteki "TESCO" markasının ayırt edici karakterini zedeleyip itibarına zarar vermesinin ve çekişmeli marka sahibinin haksız bir yarar sağlamasının kuvvetle muhtemel olduğu, 556 Sayılı KHK' nun 7/1-b, 7/1-i, 8/1-b ve 8/4.maddeleri uyarınca TPE YİDK kararının iptali ile çekişmeli markanın hükümsüzlüğüne, davacının sair istemlerinin reddine, 5 yıllık hak düşürücü süresinde açılmayan karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.