Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13949 K.2010/5425

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 9.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.07.2009 tarih ve 2008/236-2008/379 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tıbbi malzeme satımı işi yaptığını, bu amaçla Adana Ceyhan Devlet Hastanesi' nin açtığı ihaleye katılmak için teklif belgelerini davalı şirket aracılığıyla gönderdiğini, davalının en geç 09.04.2008 tarihinde saat 14.00' te teslim edilmesi gereken evrakı 09.04.2008 tarihinde Adana Yüreğir Devlet Hastanesi'ne teslim ettiğini, yanlış yere teslim edildiğinin bir süre sonra anlaşılması üzerine bu kez 10.04.2008 tarihinde Adana Ceyhan Devlet Hastanesi' ne teslim edildiğini, davalının büyük hatası nedeniyle müvekkilinin teklifinin değerlendirmeye alınmadığını ve müvekkilinin aynı konuda faaliyet gösteren diğer şirketler vehastaneler nezdinde ticari itibar kaybına uğradığını ileri sürerek, (10.000) YTL.manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alıcı adresinin davacı tarafından "Sağlık Bakanlığı Devlet Hastanesi Baştabipliği-Adana" şeklinde yanlış verildiğini, gönderinin ihale evrakı olduğunun ve belli bir sürede teslim edilmesi gerektiğinin müvekkiline bildirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, BK.'nun 49.maddesine göre manevi tazminat talep edilebilmesi için öncelikle şahsiyet hakkının hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğraması gerektiği, davacının manevi tazminat talebinin dayanağı olarak gösterdiği olayda şahsiyet hakkına yapılmış bir tecavüzün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.