Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13974 K.2010/5540

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.03.2008 tarih ve 2006/356-200//56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait “oto ateşleme sisteminde kullanılan çekiç” tasarımının müvekkiline ait DODUCO ibareli marka altında yine tasarımı müvekkiline ait ambalaj içinde üretilerek satıldığını, davalının ise aynı ürünü izinsiz olarak üreterek, benzer ambalaj içinde piyasaya sunduğunu, bu durumun müvekkilinin tasarım ve marka hakkına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabete neden olduğunu, bu nedenle müvekkilinin maddi ve manevi zararının bulunduğunu ileri sürerek, 10.000 YTL maddi ve 10.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat istemini atiye bırakmıştır.

Davalı vekili, davacı tasarımın yeni olmadığını uzun yıllardan beri üretildiğini savunarak, asıl davanın reddini, karşı dava olarak da, davacı tasarımın yeni ve ayırt edici niteliğinin bulunmadığını ileri sürerek, davacıya ait 2003/3979 sayılı tasarım belgesinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının çekiç tasarımı ile ilgili ürünün davacıdan önce 1989 da Alman firması tarafından üretildiği, bu nedenle davacı tasarımın yeni olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile davalıya 2003/3979 sayılı tasarım tescil belgelerinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.