Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13975 K.2010/5350

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/09/2008 tarih ve 2006/106-2008/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üniversite adaylarının tercihlerine yardımcı olacak “TERCİH ROBOTU” isimli bilgisayar yazılımı oluşturduğunu, aynı ibarenin 02.05.2000 tarihinden itibaren marka olarak tescil edildiğini, davalının anılan eseri internet sahifesinde “Tercih Robotu” ismiyle kullandığını, bu durumun eser haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, 6.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi olmak üzere 11.000,00 TL tazminatın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiş, karşı davada davacı markasının para kazanmak amacıyla ve kötüniyetle tescil edildiğini, marka tescilinin 556 sayılı KHK'nin 7/1-c ve d maddelerine aykırı olduğunu ileri sürerek, karşı davalının “TERCİH ROBOTU” ibareli markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı bilgisayar yazılımının eser olduğu, taraf yazılımları farklı ise de davalının “TERCİH ROBOTU” ismi altında hizmet verdiği, bu durumun 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasının 83/1. maddesine aykırı olduğundan davalı eyleminin aynı maddenin son fıkrası uyarınca haksız rekabet oluşturduğu,

davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarının 1.500,00 TL olabileceği, esere tecavüz olmadığından FSEK'nun 68. maddesi uyarınca üç katının istenemeyeceği, davalının eylemi haksız rekabet olduğundan TTK'nun 58/e ve BK'nun 49. maddeleri uyarınca manevi tazminat isteminde bulunabileceği, davacı markası yaratıcı ve ayırt edici olduğundan 556 sayılı KHK'nin 7/1-c ve d maddelerine dayanılarak hükümsüzlüğünün talep edilemeyeceği, hükmün TTK'nun 61. maddesi uyarınca ilanı gerektiği belirtilerek asıl davanın kısmen kabulü ile 1.500,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına,

karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı - karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.