Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/8751 K.2010/117

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/03/2008 tarih ve 2006/292-2008/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, söz yazarı, bestekar ve Mesam üyesi olan müvekkilinin kendisine ait şarkılardan oluşan amatör albümünü çıkartmak amacı ile 2006 yılı başlarında davalılardan ...

Ltd.Şti. ne götürdüğünü, adı geçen şirkete götürdüğü albümündeki eserlerden birinin bestesinin 2006 yılı Haziran ayının sonunda davalı ...’in yeni albümünde kullanıldığını, eserin orijinal ad ve sözlerinin değiştirildiğini öğrendiğini, böylece kendisine ait olan eserin izinsiz ve haksız şekilde kullanıldığını, davacının, yapımını davalı ... Ltd.Şti.nin, yapımcılığını davalı ...

Ltd.Şti.nin üstelendiği, davalılardan ... ve ...’ın prodüktörlüğünü yaptığı, davalı ...’in albümündeki söz ve müziği davalı ...’ye, düzenlemesi ise davalı ...’a ait olduğu iddia edilen “Lay La Lay Lalay” isimli şarkının bestekarı olduğunu, bu eserin orijinal adının “Karış Karış” olduğunu, davacının eser sahipliğinden kaynaklanan tüm haklarının davalılarca ihlal edildiğini ileri sürerek, tecavüzün önlenmesini, FSEK.nun 67 ve 70 nci madde hükümleri gereğince şimdilik 10.000-YTL. manevi, 1.000-YTL. maddi tazminatın temerrüt faizi ile tahsiline ve ilana karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Ltd.Şti.ve ... vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ..., Ergen Ltd.Şti.ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, her iki müzik eserinin birbirinden tamamen farklı ve bağımsız oldukları, iki ayrı eser olarak korunmaları gerektiği, davalılar eserinin davacının eserinden intihal veya usulsüz iktibas ile oluşturulmadığı, gerek yapı ve ritimden oluşan biçimlerinin gerekse seslerle ifade olunan içeriklerinin birbirinden tamamen farklı bulundukları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.