Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/8917 K.2010/120

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.07.2007 tarih ve 2006/15 - 2007/235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan sigorta şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu dorse ve çekicinin müvekkiline paket poliçesi ile sigortalı işyerine zarar verdiğini, sigortalısına müvekkilince 11.339-EURO ödendiğini ileri sürerek, 18.200.00- YTL.nin reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar (ayrı ayrı) vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile 4.903,22 YTL tazminatın değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan sigorta şirketi vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri paket sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminatın zarar sorumlulularından rücuen tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, istem gibi reeeskont faizi ile birlikte tahsil kararı verilmiştir.

Oysa, 5335 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Yasa’da hukuki ilişkinin niteliğine göre talep edilebilecek temerrüt faiz türlerinin düzenlenmiş olup, anılan yasada reeskont faizi adı altında temerrüt faizi türü tayin edilmemiş bulunmasına, ticari işlerde talepte bulunanın kısa vadeli kredilere uygulanan avans faizi oranı üzerinden temerrüt faizi talep etmesinin mümkün olmasına,

davacı tarafın dava tarihi itibariyle avans faiziyle birlikte tazminatın tahsilini talep etmesi olanaklı iken 3095 sayılı Yasa’da düzenlenmemiş olup, buna karşın talep ettiği reeskont faizi yerine ana tekabül eden yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde reeeskont faizine hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalılardan sigorta şirketi yararına bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.'nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.