Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9419 K.2010/682

Taraflar arasında görülen davada Çanakkale 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2008 tarih ve 2004/315- 2008/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı şirketin müvekkili bankadan aldığı krediye davalının müşterek borçlu müteselsil kefil ve garantör olduğunu, borçlunun krediyi bankaya geri ödemediğini, davalının 4.4.2001 tarihinde temerrüde düşürüldüğünü, başlatılan icra takibine davalının yasal süre içinde borca ve imzaya itiraz ederek takibin durduğunu, davacı bankanın yasal süre içerisinde itirazın iptali davasını açmadığını ileri sürerek, 6.916.600.390.-TL alacağın 04.04.2001 tarihinden itibaren uygulanacak % 250 sözleşme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı banka ile arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, davacı bankaya yalnızca kredi koşulları hakkında bilgi almak için gittiğini bir seferinde bankanın bir sürü kağıt imzalattığını, imzaladığı kağıtların kefalet amacı ile olmadığını, sözleşme altındaki imzanın kesinlikle kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, dava dışı şirketin davacı bankadan aldığı kredinin limitinin 5.000 YTL bulunduğu, davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil ve garanti veren sıfatı ile sözleşmeyi imzaladığı, sözleşmedeki imzanın davalı eli ürünü olduğunun belirlendiği, dava dışı şirketin hesap kat tarihi itibarı ile toplam borcunun 6.513.132.704.-TL'ye ulaştığı, davalı kefilin ancak kendi kefalet limiti 5.000 YTL ile kendi temerrüdünün sonuçlarından sorumlu olduğu,

emsal bankaların aynı tip krediler için belirlediği temerrüt faiz oranı dikkate alınarak 2001 ekonomik krizi nedeni ile bankanın davalının temerrüt tarihi 25.04.2001 tarihi itibarı ile % 250 temerrüt faizi talep etmesinin MK 2 anlamında hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunmadığı, ancak, davacı bankanın ekonomik kriz nedeni ile yükselen temerrüt faiz oranını tahsil tarihine kadar aynen uygulamasının MK 2 anlamında dürüstlük kurallarına uygun olmadığı, icra dosyalarında yapılan ödemelerin düşümünden sonra davalının dava tarihi itibarı ile 12.132,55 YTL borçlu olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile,

5.000,00 YTL'nın 25.04.2001 tarihinden 17.09.2001 tarihine kadar % 250, 17.09.2001 tarihinde 21.03.2002 tarihine kadar % 98, 01.12.2002 tarihinden 15.05.2003 tarihine kadar % 85 bu tarihten sonra ise % 80 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, icra dosyalarında yapılan tahsilatların infazda borç miktarından düşürülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.