Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9478 K.2010/718

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/03/2008 tarih ve 2006/1844-2008/390 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Bankadan almış olduğu kredileri ödediği halde müvekkili hakkında ilamsız takip yapıldığını, takibe itiraz edilmesi sonucu açılan o dava sonucunda müvekkili şirketin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verildiğini ve kararın Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiğini, o dava dosyasında alınan bilirkişi raporunda müvekkili tarafından davalı bankaya fazladan 4.613-YTL ödendiğinin tespit edildiğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının genel kredi borcuna yapmış olduğu ödemeler ile yapılan tahsilatlar dikkate alınarak genel kredi sözleşmesi ve BK.nun 84 ncü maddesi uyarınca hesaplama yapıldığı zaman davacının alacağının olmadığının, aksine borcunun bulunduğunun görüleceğini, davacının dayanadığı kararda BK.nun 84 ncü madde hükmünün dikkate alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, taraflar arasında kesinleşen o davada ki bilirkişi raporu da gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.