Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9570 K.2010/906

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.04.2008 tarih ve 2007/3-2008/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinin “VİVA” markası ile birebir aynı olan söz konusu markayı 39, 41, 42 ve 43 ncü sınıfları kapsayan hizmetlerde TPE nezdinde tescil ettirmiş olduğunu ancak bu markayı “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” sınıfında kullanmadığını, davalının markasının anılan hizmetlerde kullanılmadığı halde markalar sicilini işgal ettiğini, bu nedenle davalının “VİVA” markasının 43 ncü sınıfta yer alan hizmetler için 556 sayılı KHK’nin 14 ve 42 nci maddeleri uyarınca hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, davalının 2001/15926 numaralı “VİVA” markasının 43 ncü sınıfta yer alan “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” için kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin turizm ve taşımacılık alanında faaliyette bulunduğunu, yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerinin yürüttüğü söz konusu faaliyetlerin tamamlayıcı unsuru niteliğinde olduğunu, davacının iddiasının kabul edilemez bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2001/15926 tescil numaralı “VİVA” ibareli markanın 43 ncü sınıfta kullanılmaması nedeniyle markanın kısmi olarak hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.