Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9686 K.2010/662

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.10.2007 tarih ve 2005/286 - 2007/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 3.sınıfta yer alan emtialar için “...”; 3 ve 5.sınıfta yer alan emtialar için “...”; 3.sınıfın alt grubunda yer alan emtialar için “...K” ve “BİNGONAT” ibareli markaları tescil ettirdiğini, davalı şirketin daha sonraki tarihte davalılardan TPE’ne 3.sınıfta yer alan emtialar için “...” ibaresinin marka olarak tescili için başvurduğunu, müvekkilinin itirazının en son YİDK tarafından da reddedildiğini, oysa, 556 sayılı KHK’nin 8/1-6 maddesi anlamında benzerlik bulunduğunu, esasen TPE’nün başvurusu aynı KHK’nin 7/1-6 maddesi uyarınca reddetmesi gerekirken bunu yapmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, tescile bağlanmış ise davalı marka tescilinin terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, yazılış ve okunuş yönünden farklılık bulunduğu, vurgunun her iki taraf markaları için ilk hecede toplandığı, ilk hecelerin “BİN” ve “Gİ” biçiminde çok farklı telaffuz edildiği, davalı markasının kısmen temizlik, kısmen kimyasal ürünler için kullanılacağı, bunların potansiyel tüketicilerinin olası özen derecesi de düşünüldüğünde ve sağlık, temizlik, fiyat bakımından araştırma yaptıklarında yazılmayacakları sonucuna varıldığı, bilirkişi raporlarında da benzer aynı sonuca ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

1-Mahkemece, bilirkişi incelemesine gerek görülüp rapor alınmış, raporda davalılardan şirketin başvurusuna konu ibarenin farklı olduğu sonucuna varılmış ve YİDK kararı haklı görülmüştür. Rapora davacı vekilinin yaptığı itiraz üzerine alınan ek raporda tam aksi sonuca varılıp, YİDK kararı haksız bulunmuştur.

Mahkemece davacı itirazı ciddi görülüp ek rapor alınmasına da gerek duyulmasından sonra, kısmen ilk rapordaki gerekçeler, kısmen re’sen mahkemece ortaya konulan gerekçeler ile taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığı sonucuna varılıp davanın reddi ilke bakımından doğru olmamıştır.

Mahkemece asıl rapor ile ek rapor arasındaki çelişkinin, yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulup, giderilmesi ve alınacak rapor üzerine tekrar değerlendirme yapılması gerekirken, bu yönden eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.