Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10650 K.2011/3000

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.12.2008 tarih ve 2007/737-2008/819 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 13.05.2007 tarihinde davalıya ait uçakla İzmir'den İstanbul'a çalıştığı şirketin iş seminerine katılmak üzere seyahat ettiğini, İstanbul'da uçaktan indiğinde içinde seminerde kullanacağı ders notlarının ve şahsi eşyalarının bulunduğu bagajının kaybolduğunu ileri sürerek, 4.500 YTL maddi, 2.000 YTL manevi tazminatın reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıyıcının sorumluluğunun kilogram başına 17 SDR olduğunu, kaybolan bagaj ağırlığı olan 10 kg için 170 SDR'den sorumlu olmaları gerektiğini, manevi tazminat talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bagajının kaybolması üzerine kayıp bagaj formu düzenlendiği, sorumluluk miktarının tespitinde 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Yasası uyarınca iç hat taşımalarında Varşova Konvansiyonu ve bunu değiştiren Lahey Protokolünün uygulanacağı, kayıp ve eksik formunda 1 adet kapın kaybolduğu bildirilse da biletin incelenmesinde bagajın 20 kg ağırlığında olması nedeniyle kaybolan eşya 2 kap kabul edilerek davalının sorumluluğunun maddi tazminat yönünden kg başına 17 SDR hesabıyla 340 SDR olduğu, davacının uğradığı manevi üzüntüye karşılık manevi tazminata da hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle 638,86 YTL maddi 1.000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.