Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11380 K.2011/3843

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.04.2009 tarih ve 2007/289-2009/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankadaki hesabından internet bankacılığı aracılığıyla bilgi ve rızası dışında davalı ... hesabına 24.02.2007 ve 25.02.2007 tarihlerinde toplam 12.750,00 YTL’nin havale edildiğini, davalı ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, davalı bankanın sistemin güvenliğini sağlamadığından sorumlu olduğunu ileri sürerek, 12.750,00 YTL’nin 24.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının zarara kendi kusurlu davranışı ile sebebiyet verdiğini, müvekkili bankanın kusurlu olmadığını, müvekkili bankanın teleweb sitesinin güvenliğini sağlamak için gerekli tüm önlemleri aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş, yazılı bir beyanda da bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, 24.02.2007 tarihinde toplam 8.200,00 YTL, 25.02.2007 tarihinde 4.500,00 YTL’nin davacının bilgisi ve rızası dışında davalı ... adına internet yoluyla havale edildiği, ihtarnamenin 10.03.2007 tarihinde tebliğ edilerek davalı bankanın temerrüde düşürüldüğü, şifre ve kullanıcı bilgilerinin ele geçirilmesinde davacının kusurlu olduğuna dair herhangi bir kanıta da rastlanmadığı, davalı bankanın müşterilerinin kullanımına sunduğu internet bankacılığı sisteminde ek güvenlik tedbirlerini almadığı ve tam kusurlu olduğu, davalı ...’in de sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle 12.700,00 YTL’nin 10.03.2007 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı banka vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin temyizine gelince: Dava, davacının davalı bankada bulunan vadesiz mevduat hesabından internet bankacılığı yolu ile usulsüz havale yapıldığı iddiasına dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesinde alacağa olay tarihinden itibaren ticari faiz işletilmesini talep etmiş, mahkemece dava kısmen kabul edilerek, 12.700 TL alacağın her iki davalı bakımından da davalı bankanın ihtarnameyle temerrüde düşürüldüğü 10/03/2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde davalı banka açısından temerrüt tarihinin belirlenmesinde maddi hata yapıldığını, bu davalı bakımından temerrüt tarihinin 06.03.2007 olması gerektiğini, diğer davalı bakımından ise sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde faiz başlangıcının havale işlemlerinin yapıldığı 24.02.2007 ve 25.02.2007 tarihleri olduğunu, öte yandan kararda hükmedilen alacağa ticari faiz yerine yasal faiz işletilmesinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürmektedir.

Davacı taraf, davadan önce davalı bankaya göndermiş olduğu ihtarnamede 12.700 TL alacağın tebliğ tarihinden itibaren 3 gün içerisinde ödenmesini talep etmiş olup, ihtarnamenin 06.03.2007 tarihinde davalı bankaya tebliğ edilmiş olduğu, bu durumda 07.03.2007 günü başlayan ödeme süresinin 09.03.2007 tarihinde dolduğu ve davalı bankanın temyiz edenin sıfatı ve temyiz dilekçesindeki kabulü de gözetildiğinde bu tarihi izleyen 10.03.2007 günü temerrüde düşürülmüş bulunduğu anlaşılmakla davacı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazında isabet bulunmamaktadır.

Ancak, davacı ile davalı bankanın sıfatları da gözetildiğinde işin ticari mahiyette olduğu, dava dilekçesinde “ticari faiz” talep edilmekle, 3095 Sayılı Kanun uyarınca ticari işlerde uygulanan faiz oranı üzerinden faiz talep etmiş olduğunun kabulü gerektiği ve mahkemece davalı banka aleyhine hükmedilen tutara aynı Yasanın 2/2. maddesi uyarınca avans oranı üzerinden faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece, gerekçe gösterilmeksizin alacağa yasal faiz işletilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, diğer davalı ... iki ayrı tarihteki üç ayrı havalenin yapıldığı hesap sahibi olup, davacının temyiz dilekçesindeki kabulü ve açıklamalarından anılan davalıya karşı sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davasını yönelttiği anlaşılmakla davalı ... bakımından sebepsiz zenginleşmenin bilirkişi raporunda mevcut hesap hareketleri tablosuna göre davacının hesabından yapılan havalelerin bu davalının hesabına geçtiği 26.02.2007 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmış olmakla, işin davacı açısından ticari niteliği bulunması,

bu durumda TTK’nun 21/2. maddesi hükmü uyarınca işin davalı ... bakımından da ticari nitelik taşıması gözetildiğinde davalı ... bakımından mahkemece hükmedilen tutara 26.02.2007 tarihinden itibaren avans oranı üzerinden faiz işletilmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeksizin davalı banka bakımından cari olan temerrüt tarihi başlangıç kabul edilerek yasal faiz oranı üzerinden temerrüt faizine hükmedilmesi doğru bulunmamıştır

Kararın bu nedenlerle, her iki davalı açısından da davacı yararına bozulması gerekir ise de yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden, HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.