Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11572 K.2010/833

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.05.2007 gün ve 2004/844-2007/305 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.12.2008 gün ve 2007/10296-2008/13832 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko poliçesi ile sigortalı olduğu sırada 12.04.2004 tarihinde aracın kelebek camı kırılarak teybinin çalındığını, 16.04.2004 tarihinde ise müvekkilinin sigortalı araçla seyir halinde iken bariyerlere çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, davalının teyp bedeli ile hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, 726.408.000.-TL teyp bedeli ile 13.000.000.000.-TL otomobildeki hasar bedeli olmak üzere toplam 13.726.408.000.-TL’nın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aracın daha önce ağır hasara yol açan bir kazaya maruz kaldığını, bu kaza sonucu oluşan hasarların onarılmadığını ve hasarlı olarak 16.04.2004 tarihinde bilinçli olarak bariyere çarptığını, teyp hırsızlığının da asılsız olduğunu, dolayısıyla rizikonun sigorta güvencesi dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalının savunmasının delillendirilemediği, davacının aracında oluşan hasarların kasko sigortası teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 13.726,41 YTL’nın ekspertiz rapor tarihi olan 30.04.2004 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.12.2008 tarihli kararı ile mahkeme kararı davalı yararına bozulmasına, davalı vekilinin araçtaki hasar tutarına ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına karar verilmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.