KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/11609 E., 2011/4114 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2009 tarih ve 2008/167-2009/610 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili işyerinde kasa kırmak suretiyle çeklerin ve değerli eşyanın çalındığını, çeklerden bir kısmının ele geçirilerek savcılıkça kendilerine teslim edildiğini, diğerleri için iptal kararı ve ödeme yasağı konulduğunu ancak davaya konu 2.700,00 TL meblağı çek de dahil bazı çeklerin sahte cirolar yapılmak suretiyle üçüncü kişilere intikal ettirildiğini, çekteki ciro zincirinin kopuk olduğunu, davalı elindeki çekin meşru hamilinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, 30.12.2007 keşide tarihli 2.700,00 TL meblağlı 249659 no’lu çekin davalıdan istirdadına, çekin tahsili için başlatılan icra takibinin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin meşru hamil olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, çeki elinde bulunduran hamilin ağır kusuru veya kötüniyeti ispat edilmedikçe çekin istirdadı istenemeyeceğinden ve davada da bu yönde bir ispatta bulunulamadığından başka husun araştırılmasının gerekmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/11609, K. 2011/4114, 11 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama