Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11772 K.2010/1473

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.03.2007 gün ve 2006/158-2007/102 sayılı kararı bozan Daire’nin 29.06.2009 gün ve 2008/4068-2009/7952 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili hakkında alınan yurtdışına çıkış yasağının yerinde olmadığını ileri sürerek, yurtdışı çıkış yasağının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Bankalar Kanunu’nun değişik 15/3. Maddesi hükümleri uyarınca uygulanan işlemin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava konusu yasağın konulmasına neden olan kredi borcunun ödenmediği ve davalı bankanın davacı yönünden yurt dışına çıkış yasağı koymasında yasaya aykırı bir yön olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.06.2009 tarihli kararı ile mahkeme kararı davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.