Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12047 K.2011/4914

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.03.2009 tarih ve 2004/892-2009/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ortaklarının “Final” ibareli unvan ve markayı ilk kez 14.09.1987 tarihinde kullanmaya başladıklarını, faaliyetlerini 13.05.1988 tarihinde kurdukları Final Yayıncılık Kolektif Şirketi ile devam ettirerek 07.09.1995 tarihinde davacı şirketi kurduklarını, ‘final’ ibaresinin 1989 yılında Final Yay.Koll.Şti. tarafından marka olarak tescil edilerek 28.05.1998 tarihinde müvekkiline devredildiğini, ancak, davalı ...Ş.’nin tescilli markası bulunmamasına rağmen, müvekkiline ait "final" markasını kullanarak diğer davalı tarafından yayınlanan Star Gazetesi aracılığıyla ÖSS ve LGS’ye hazırlanan öğrencilere deneme sınavı,

rehber, soru kitapçığı vererek müvekkilinin marka haklarına tecavüzde bulunarak haksız rekabet yaptığını ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve men’ine, davalının ÖSS ve LGS’ye hazırlık alanında tüm faaliyetlerde "final" ibaresini kullanmasının önlenmesine, anılan ibareyi taşıyan dökümanların imhasına, 10.000,00 TL maddi tazminat ile müvekkilinin markası hakkında yanlış ve yanıltıcı kanaat oluşturması nedeniyle 20.000,00 TL itibar tazminatının tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin unvanının 30.06.1988 tarihinde davacı şirketten 7 yıl önce tescil edildiğini, kolektif şirket adına tescilli unvan ve markanın davacı şirkete devredildiğine ilişkin kayıt bulunmadığını, şirket devredilmeksizin unvanın devredilemeyeceğini, “final" ibaresini ilk kez marka olarak tescil ettiren Final Yayıncılık Kollektif Şirketinin 31.12.1995 tarihinde tasfiyesiz olarak infisahettiğini ve davacı şirkete 1998 yılında yapılan marka devrinin geçersiz olduğunu, davacının uzun süre müvekkilinin unvanına sessiz kaldığını, haksız rekabet bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ulusal Basın Gazetecilik Matbaacılık ve Yayıncılık San.A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, “final” ibaresinin 9, 16, 39, 41, 42. sınıflarda davacı şirket adına tescilli olduğu, markanın ilk olarak 14.09.1987 tarihinde davacı şirketin ortaklarınca kullanıldığı, bu kişilerin ortağı olduğu Final Yayıncılık Kollektif Şirketi adına 1989 yılında tescil edilen markaların davacı şirkete devredildiği ve davacının marka üzerinde gerçek hak sahibi olduğu, davacının, 16 yıl süreyle davalının tescilli ticaret unvanına sessiz kaldığından davalının "final" ibaresini ticaret unvanı olarak kullanabileceği, ancak ibarenin davalı yanca markasal olarak kullanıldığı,

kullanım şekli itibariyle 556 sayılı KHK'de düzenlenen itibar tazminatı koşullarının oluşmadığı, maddi tazminat isteminin atiye bırakıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalı ...Ş.'nin davacıya ait "final" markasını yasal kullanım hakkı olan ticaret unvanı dışında markasal olarak kullanarak marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet yaptığının tespitine ve önlenmesine, "final" ibaresinin ticaret unvanı dışında tek başına yada ayırt edici unsur olarak yazılı olduğu dergi, broşür ve reklam panolarından silinmesine, silinmesi mümkün olmadığı takdirde imhasına, hükmün ilanına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.