Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12153 K.2011/4923

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.07.2009 tarih ve 2007/1905-2009/1451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Ankara Bahçelievler Şubesi nezdinde internet bankacılığına açık hesabı bulunduğunu, davalının yeterli güvenlik önlemi almaması nedeniyle müvekkilinin istem ve bilgisi dışında internet korsanlığı yoluyla bankadaki hesabından 2.000,00 TL'nın Ahmet Kani Yılmaz isimli kişinin hesabına aktarılarak çekildiğini ve müvekkilinin zararının giderilmediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işlemin davacıya ait egemenlik alanında bulunan şifre kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiğini, şifre ve bilgilerin müvekkilinin sisteminden ele geçirilmesinin mümkün olmadığını ve bilgilerin davacıdan ele geçirildiğini, müvekkilinin güvenlik önlemlerini eksiksiz aldığından kusuruz olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait hesaptaki paranın başka kişinin hesabına internet yoluyla havale edilmesinde, davacıya atfedilebilecek kusur bulunmadığı ve güven kurumu olan bankanın hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu, davalının internet korsanlığını önlemek için ek tedbir almadığından kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.000,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.