Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1232 K.2010/12391

Taraflar arasında görülen davada Gebze 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.05.2008 tarih ve 2006/505 - 2008/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 30.11.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin emtiasını müvekkili şirkete ait antrepoda muhafaza ettiğini, ancak depo bedelini ödemediğini, bu nedenle kendisine faturaların tebliğ edildiğini, söz konusu faturaların iade edildiğini ileri sürerek, 4 adet fatura bedeli 24.247,00 YTL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında her hangi bir sözleşme bulunmadığını, faturalara süresinde itiraz edildiğini, malların ardiyeye müvekkili tarafından teslim edilmediğini, herhangi bir hizmet talep edilmediğini, malların müvekkiline ait bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından ibraz edilen Geçici Depolama Yeri Eşya Defteri örneklerine göre Teklas Kauçuk tarafından eşyaların teslim edildiği, bu nedenle faturaların tanzim edildiği, ancak bedellerinin ödenmediği, taraflar arasında süregelen ardiye ilişkisi söz konusu olduğundan her mal için ayrıca ardiye sözleşmesi yapılmasına gerek görülmediği davacının talep edebileceği ardiye ücretinin 8.745,25 YTL olabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 8.745,25 YTL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava ödenmeyen ardiye ücreti alacağının tazmini istemine ilişkindir.

Davacı tarafından toplam 16 kap eşyanın antrepoda bulunduğu belirtilerek buna ilişkin gümrük beyannameleri, geçici depolama yeri eşya defteri fotokopileri sunulmuştur.

Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda Erenköy Gümrük Müdürlüğü'nün 27.01.2001 tarihli 01341200RL001054 tescil sayılı özet beyan ve dosyada mevcut geçici depolama yeri eşya defteri fotokopisi üzerinde yapılan incelemede 3 kap 213 kg eşyanın alıcısının davalı olduğundan bahisle bu 3 kap eşyaya yönelik hesaplama yapılmış, mahkemece de bu miktar üzerinden kısmen kabule karar verilmiştir.

Oysa davacı işbu davayı 16 kap eşyanın ardiye ücretinin tazmini istemiyle açmış ve delillerini hasretmemiş olmakla inceleme dışı kalan 13 kap eşya için sunulan belgelerinde incelenmesi suretiyle hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Öte yandan davacı vekilince bilirkişi tarafından ardiye ücretinin belirlenmesinde esas alınan kurun da düşük saptandığı ileri sürülmesine karşın bu hususta hiçbir inceleme yapılmaması da doğru olmamıştır.

3-Davalı temyizine gelince, davalı vekilince taraflar arasında yazılı veya zımni bir ardiye sözleşmesi bulunmadığı,davaya konu malların davacı şirket antreposuna müvekkilinin tevdi etmediği, malların kendilerine ait olmadığı gibi davalı tarafından verilmiş bir beyannamede bulunmadığı, özet beyan formunda taşıyıcı firma ve beyan sahibi olarak dosya davacısının görüldüğü,

kimsenin kendi düzenlediği belge ile başkasına ait malın mülkiyetini ispat edemeyeceği gerekçeleriyle bilirkişi raporuna itiraz edilmiş ise de, (3) kap eşyaya yönelik davalı savunması gerek bilirkişi raporunda ve gerekse mahkeme kararının gerekçesinde değerlendirilip tartışılmış değildir.

Bu durumda mahkemece davalının savunması üzerinde durularak hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yönde hiçbir inceleme yapılmaksızın ve gerekçesiz biçimde hüküm tesisi hatalı olmuştur.