Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12444 K.2010/1779

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.03.2007 gün ve 2006/161-2007/59 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.07.2009 gün ve 2008/4561-2009/8330 sayılı kararı aleyhinde davalı Fortis Bank A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Fortis Bank A.Ş’nin müşterisi olan müvekkilinin keşide ettiği çekin zamanında tahsil edilmesine rağmen ödenmemiş gibi işlem yapıldığını, diğer davalı kayıtlarında ödenmediğinin göründüğünü, müvekkilinin mağdur edildiğini, başvuruya rağmen kaydın düzeltilmediğini ileri sürerek, anlaşmazlığın giderilmesine ve kayıtların düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Fortis Bank A.Ş vekili, müvekkili personelinin hata sonucu bildirim yaptığını, kaydın düzeltilmesi istenmesine rağmen sistemin izin vermediğini açıklamıştır.

Diğer davalı vekili, müvekkiline husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı Merkez Bankası hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kabulüne, kayıtların düzeltilmesine dair verilen karar davalı Fortisbank vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı Fortisbank vekili, bu kez karar düzeltme istemine bulunmuştur

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Fortisbank vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2- Davalı Fortisbank A.Ş. vekili cevap dilekçesinde davayı kabul etmiş olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi uyarınca davacı yararına vekalet ücreti olarak tarife hükümleri ile belirlenen ücretin yarısına hükmedilmesi gerekirken, anılan hükmün dikkate alınmaksızın yazılı şekilde vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, Harçlar Kanununun 22. maddesine göre karar ve ilam harcının da üçte birinin alınması gerekirken bu hükmün de nazara alınmaması doğru görülmemiş ise de, yapılan yanlışlıkların yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.