Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12600 K.2010/2157

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/02/2008 gün ve 2007/968-2008/41 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.06.2009 gün ve 2008/4314 - 2009/7961 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 1994 yılında fesih ve tasfiye kararı alan müvekkili şirketin 26.12.2007 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında “tasfiyeden çıkma ve 1.000,00 YTL olan şirket sermayesinin 100.000,00 YTL'ye çıkarılmasına karar verildiğini, ancak bu kararın tescili isteminin davalı tarafından reddedildiğini, oysa tescil isteminin reddinin yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek, itirazın kabulü ile hükmen tescil kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili sicil memurluğunun TTK'nun 34. ve TST'nün ise 28. madde hükümleri çerçevesinde işlem yaptığını, davaya konu ret kararında hukuka aykırılık bulunmadığını, re’sen ve kanun gereği tasfiye edilmesi zorunlu hale gelen şirketin tasfiyeden çıkarak tüzel kişiliğin devamı yönünde karar alınmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, fesih kararının geri alınmasında yasal bir engelin bulunmadığı, şirketin feshine ortakların iradesi ile karar verildiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile davalı ... memurluğunun işlemi kaldırılarak davacı şirketin 26.12.2007 tarihli genel kurul kararlarının tescil ve ilanına, geçmişe yönelik tescil ve ilan isteminin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.