Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12982 K.2011/5630

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/06/2008 tarih ve 2007/357-2008/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar-karşı davalı vekili, müvekkillerinin davalı banka nezdindeki mevduat hesabına uygulanan overnight faizin bankaya TMSF’nin el koymasından sonra oluşan yeni yönetim tarafından haksız olarak kesintiye tabi tutulduğunu ileri sürerek 10.863.194.153-TL.nin 19.03.2001 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir..

Davalı-karşı davacı vekili, davacıların müvekkili bankanın müzayakasından yararlandığını, faiz oranının aşırı yüksek olmasının BK.nun 20 ve 21 nci maddesi uyarınca batıl olduğunun savunmuş, karşılık davada ise müvekkilinin 10.863.194.153 TL borcu bulunmadığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlık olduğu dönemde davalı-karşı davacının müzayaka halinde bulunduğu, yüksek likidite ihtiyacı ile belirlemiş olduğu yüksek orandaki faizlerin tarafların edimlerine göre nispetsiz olduğu, davacıların davalının müzayaka halinden yarar sağladığı, gabinin tüm unsurlarının oluştuğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile davalının davacılara 10.863,19 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.