KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/13254 E., 2010/1271 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
572 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.07.2007 tarih ve 2006/371 - 2007/410 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti.
Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 02.02.2010 gününde davacı avukatı... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.
Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın İstanbul/Yakuplu Arpaş Şubesi Nezdindeki hesabında 36.300 YTL değerinde yatırım fonu bulunduğunu, hesaptan 09.02.2006 tarihinde 15.000 YTL, 24.03.2006 tarihinde 21.000 YTL tutarında fonun davacının bilgi ve talimatı dışında bozdurularak çekildiğini, 02.05.2006 tarihli ihtarnameye rağmen davacı parasının ödenmediğini, olay nedeniyle büyük üzüntü duyan davacının "zona" olarak tanımlanan hastalığa yakalandığını, 2005 Nisan ayında ev almak isteyen davacının 15.000 YTL kapora verdiğini,
ancak davalı banka nezdindeki hesapta bulunan parasını alamayan davacının 26.04.2006 tarihinde bakiye satış bedelini ödeyemediğini, taşınmazın satıcısı tarafından kaporanın iade edilmemesi nedeniyle davacının zarara uğradığını ileri sürerek, banka hesabında bulunan 36.300 YTL ile 15.000 YTL maddi, 10.000 YTL manevi tazminatın 02.05.2006 temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili banka çalışanı olan ...'nin tespit edilen usulsüz işlemleri sonrasında müfettişlerce soruşturma yapıldığını, 14.09.2006 tarihli banka yönetim kurulu toplantısında davacı ...'ın yatırım hesabından ...'nin zimmetine geçirdiği 2.097 adet fon 6'nın ibraname karşılığında ...'a ödenmesine karar verildiğini, 2.097 adet Vakıfbank 6 fonunun tayin edilecek tevdii mahalline yatırmaya hazır olduklarını, davacının maddi ve manevi tazminat iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddine, 2.097 adet Vakıfbank 6.fonun aynen iadesinin kabulü ile ödenmesi için tevdi mahallinin tayinine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalı banka nezdindeki yatırım hesabında bulunan 878 adet 6.fonun rızası dışında 09.02.2006 tarihinde davalı banka yetkilisi tarafından 14.985,05 YTL olarak bozdurulduğu, aynı tarihte 15.000 YTL olarak çekerek zimmetine geçirdiği, 24.03.2006 tarihinde aynı yatırım hesabında bulunan 1238 adet 6.fonun 21.332,09 YTL olarak aynı banka yetkilisince bozdurulduğu ve 21.000 YTL olarak çekerek zimmetine geçirildiği, davalı bankanın 36.000 YTL'den sorumlu olduğu,
resmi şekilde yapılmayan gayrimenkul satış sözleşmesine dayalı olarak verildiği ileri sürülen 15.000 YTL kaporanın ödenmesinde davacının kusurlu olup, maddi tazminat isteminin yerinde olmadığı, manevi zarara uğranıldığının ise kanıtlanmadığı gibi BK'nun 49.maddesindeki koşulların da oluşmadığı, hastalığın olayla ilintisi konusunda yeterli kanıt sunulmadığı gerekçesiyle, 36.000 YTL'nın 02.05.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve bankacılık işleminden kaynaklanan taraflar arasındaki uyuşmazlıkta isteme uygun olarak 15.12.1999 tarih ve 4489 sayılı Yasa ile değiştirilen 3095 sayılı Yasa’nın 2/2. maddesinde yazılı “Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranında” temerrüt faizine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/13254, K. 2010/1271, 4 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama