Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13917 K.2011/15320

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2009 tarih ve 2008/256-2009/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15/11/2011 gününde davalılardan Eti Gıda San. ve Tic.

A.Ş. avukatı .....geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı ve diğer davalı TPE avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin 2005/17869 kod numaralı "Deren Form + Şekil" ibaresinin tescili için davalı TPE'ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine davalı şirketin itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından yapılan inceleme sonucu itiraza dayanak gösterilen markaların benzemediği gerekçesiyle bu itirazın reddedildiğini, davalı şirketin TPE YİDK'na yaptığı itirazının 2002/02839 sayılı "Formdakal" ibareli marka ile iltibasa yol açacak derecede benzer olmadığını, fakat 118808, 2000/24089, 2000/25298, 2002/02839, 135667,

2003/13834 sayılı form ibaresini içeren markalarla iltibasa yol açacak derecede benzer bulunduğu gerekçesiyle kabul edilerek müvekkili başvurusunun reddedildiğini, ret kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek TPE YİDK'nun 2008-M-3066 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı,ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia,savunma ve dosyadaki kanıtlara göre,davacı marka tescil başvurusu ile davalının tescilli markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu,emtialarında benzer olduğu,davalı markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/4.maddesi uyarınca tanınmış bulunduğu,davacının başvurusunun kabulünün davacının tanınmışlığından haksız yarar elde edilmesine ve tanınmış markanın ayırt edici karakterine zarar verebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.