Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13982 K.2011/6504

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.12.2008 tarih ve 2008/258-2008/666 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Gebze Şubesi nezdindeki hesaba uygulanacak faiz oranı konusunda taraflar arasında anlaşmaya varılmasına karşın bankanın TMSF’ye devrinden sonra tek yanlı faiz indirimleri yapılarak hesaptan 287.083,18 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 19.02.2001 – 14.03.2001 tarihleri arasında gecelik (O/N) işlemleri yaparak % 1820’ye varan faiz getirisine kavuşmasının, müvekkili bankanın 15.03.2001’de TMSF’ye devredilmesinden de anlaşılacağı üzere ekonomik kriz nedeniyle müzayaka halinde bulunmasından kaynaklandığını, sözleşmenin gabin nedeniyle geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşılık davada ise asıl davada istenilen alacaktan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davanın reddine, karşılık davanın kabulüne dair verilen kararın Dairemizin 26.06.2003 tarihli kararı ile bozulması sonrası verilen kararın da Dairemizin 27.11.2007 tarih, 14964 karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile davalı-karşı davacının 287.083,18 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.